o. Bonawentura Heurlaut OFMCap, urodził się dnia 13 lipca 1816 r. w Ville-sur-Terre we Francji jako piąte z ośmiorga dzieci Jana Chrzciciela i Marii Józefy Heurlaut. 16 lipca został ochrzczony w kościele parafialnym jako Jan Chrzciciel. Studia filozofii i teologii w Seminarium Duchownym w Troyes zostały uwieńczone święceniami kapłańskimi dnia 13 czerwca 1840r.
W 1841 r. nominowany proboszczem w Maizières-les-Brienne, założył bezpłatną szkołę dla dziewcząt z pomocą parafianki, Józefiny Bouillevaux, córki wójta gminy. W. 1846 r. opuścił parafię, by służyć diecezji w Stowarzyszeniu Księży Pomocników w Troyes. Czując powołanie do życia zakonnego, szczególnie w zakonie św. Franciszka, wstąpił do Braci Mniejszych Kapucynów. Dnia 25 marca złożył śluby wieczyste i został posłany do pracy kaznodziejskiej. W Paryżu dnia 15 grudnia 1854 r. przewodniczył pierwszym obłóczynom M. Marii od św. Klary Bouilevaux i jej towarzyszek tworzących nowe zgromadzenie – Franciszkanki Najświętszego Sakramentu. Za aprobatą biskupa Piotra Coeur, w 1856 r. przeniósł młodą Wspólnotę do Troyes, stolicy diecezji. W 1865 r. wraz z m. Marią od św. Klary opracował Konstytucje.
W zakonie Kapucynów został mianowany wicepostulatorem sprawy beatyfikacji o. Honorata z Champigny, kapucyna. Był także misjonarzem w Ziemi Świętej. Podczas wojny francusko – pruskiej w 1870 r. spełniał posługę infirmarza, w czasie której o mało nie stracił życia. Na własną prośbę otrzymał pozwolenie od władz zakonnych na przejście do kleru diecezjalnego. W 1878 r. wrócił do swej diecezji i objął obowiązki proboszcza w skromnej parafii w Nogent-sur-Aube. Podczas ciężkiej choroby prosił o możliwość powrotu do zakonu. Otrzymał tę łaskę dnia 3 listopada 1887 r. Zmarł w niedzielę 13 listopada 1887 r. Został pochowany na cmentarzu przy kościele parafialnym w Nogent- sur- Aube, gdzie spoczywa do dziś.