Search

 Mniszki Klaryski od Wieczystej Adoracji należą do II Zakonu św. Franciszka. Łączą one franciszkańską drogę życia ewangelicznego ze szczególnym powołaniem do adoracji Najświętszego Sakramentu w duchu dziękczynienia. Za przykładem św. Franciszka i św. Klary poświęcają swe życie kontemplacji podstawowej prawdy o Bogu, tajemnicy Wcielenia i Męki Chrystusa oraz daru Jego samego w Eucharystii. Dar powołania do nieustającej adoracji jest szczególną łaską. Sam Bóg zaprasza człowieka do miłosnego dialogu ze sobą, do wpatrywania się w Jego oblicze, do wsłuchiwania się w Jego słowo. Jest On bowiem Miłością, najwyższym dobrem, najlepszym Ojcem i Stwórcą wszechświata. Prawda o ojcostwie Boga jest źródłem dziecięctwa Bożego i powszechnego braterstwa z członkami wspólnoty, z innymi ludźmi, zwłaszcza z ubogimi, a także ze wszystkimi stworzeniami. Ewangeliczna prawda o Bogu i powszechnym braterstwie jest fundamentalną zasadą duchowości franciszkańsko-klariańskiej; z niej wyrasta pozytywna wizja świata, rodzi się franciszkańska radość i pokój serca w zachwycie bezinteresowną miłością Boga. Powyższa prawda jest dla klaryski zasadniczym motywem trwania w nieustannej adoracji i dziękczynieniu, do końca ziemskich dni i na wieki.

Centralnym punktem dnia jest Msza święta. Uczestnicząc w niej w zjednoczeniu z Jezusem uobecniającym Ofiarę Krzyża, siostry sławią Ojca i za wszystko składają Mu dziękczynienie. Adoracja wiąże się ściśle z Ofiarą Ołtarza i z niej wyrasta; wzniesiona monstrancja z Jezusem Eucharystycznym jest niejako przedłużeniem ramion celebransa, unoszącego konsekrowaną Hostię. Po zakończeniu Mszy świętej Lud Boży zostaje „posłany” przez kapłana do wyznaczonych posług i zadań w świecie, natomiast klaryski z woli Kościoła pozostają na straży w świątyni Pańskiej, podejmując adorację Najświętszego Sakramentu. W ten sposób przedłużają one Eucharystię na wszystkie godziny dnia i nocy. Całe ich życie ma być Eucharystią, czyli dziękczynieniem.

Maryja, Święta Boża Rodzicielka, w duchowości franciszkańskiej zajmuje uprzywilejowane miejsce, ponieważ dała Ona światu Zbawiciela – Chrystusa. Św. Franciszek ogłosił Maryję protektorką swojego Zakonu. Była dla niego natchnieniem do życia w ubóstwie i pokorze. M. Klara Bouillevaux, założycielka klarysek, oddała również założony instytut pod szczególną opiekę Maryi Królowej Zakonu Serafickiego. Dla każdej klaryski Niepokalana Matka jest wzorem kontemplacji i adoracji Jezusa oraz strażniczką wierności. Jest Ona obecna przy ołtarzach wystawienia i adoruje razem z siostrami ukrytego Boga.

Zakon klarysek narodził się w Kościele, żyje i pracuje dla Kościoła. Każda siostra została wezwana przez Chrystusa na drogę rad ewangelicznych. Owa oblubieńcza miłość realizowana przez naśladowanie Chrystusa zespala je w sposób szczególny z Kościołem. Kościół jest przedmiotem ich nieustannej modlitwy, miłości i szczerej troski. Pan Jezus, którego klaryski adorują, przynagla, by na wzór św. Franciszka i św. Klary starały się upodobnić do Niego we wszystkim. On bowiem jest drogą do Ojca. Konsekwencją powyższych relacji jest radosne, wierne naśladowanie Jezusa w ofiarnej miłości do Ojca i ludzi, naśladowanie Go w ubóstwie, posłuszeństwie, pokorze, w cierpliwym znoszeniu przeciwności, aby nie tracąc pokoju i pogody ducha, mieć udział w zbawczej ofierze Chrystusowego Krzyża.

Za: Leksykon Zakonów w Polsce, W-wa 2009, s. 264-265

Kto jest na linii?

Odwiedza nas 8 gości oraz 0 użytkowników.

Informacje

Prezeska Federacji św. Klary - s. M. Serafina Ostrowska

Asystent Federacji św. Klary - o. Juliusz Pyrek OFMCap